Często spotykam się u starszych ludzi z wiarą, że czyjś zazdrosny lub złośliwy wzrok może sprowadzić nieszczęście, chorobę lub inne negatywne skutki na osobę, na którą jest skierowany. To coś w stylu "evil eye". Czy należy to rozpatrywać jako rodzaj złorzeczenia, czy raczej zabobon?

Jaka powinna być postawa wobec starszych osób z rodziny, do których śmierć już się może w ciągu kilku lat zbliżyć, a z jakiegoś powodu nie myślą o życiu sakramentalnym lub też z racji słabych sił fizycznych, psychicznych, nie są w stanie być na Mszy albo się wyspowiadać (demencja)? Czy w luźnych rozmowach przy kawie można poruszać tematy ostateczne jak śmierć, niebo, piekło, sąd przed Bogiem, które to zaowocuja refleksją nad życiem? Czy osobie w zaawansowanej demencji można pokazywać przed oczami np krzyż albo obraz Jezusa miłosiernego, aby to go skłoniło do aktu zwrócenia się do Boga za życia?

Jaki jest stosunek Bractwa (lub jak Ksiądz uważa, jeśli nie ma takiej wiedzy) do tzw. późnych powołań kapłańskich - na przykład wdowca, który ma już odchowane dzieci i niejako nie wiążą go już obowiązki rodzicielskie?

Co w dniu sądu ostatecznego stanie się z osobami, które trafiły do limbus puerorum ? Zmartwychwstaną w ciałach naturalnie doskonałych i będą postronnymi świadkami sądu?

Czy odpusty przypisane do konkretnych modlitw, przed Soborem Watykanskim II (w starych modlitewnikach widoczne) nadal mogą obowiązywać mimo, że zostały “zniesione” przez ten sobór? Czy jeśli się modlę taką modlitwą z intencją odpustu, to go otrzymam czy już nie?

Czy to objawy skrupułów? Miejsce zamieszkania blisko kościoła oraz obowiązki stanu pozwalają mi być na Mszy prawie codziennie. Jednak czasami z nieznanych mi powodów po prostu jestem zmęczony i mi się nie chce iść na mszę w tygodniu (nie chodzi o obowiązkową niedzielną). Pojawiają się wtedy wyrzuty sumienia, że zamiast codziennie, jestem tylko 5-6 razy w tygodniu i Jezusowi jest smutno, że mam możliwości pójścia, a wolę wtedy odpoczywać gdzie niektórzy nie mają możliwości chodzić wcale. Innego rodzaju nabożeństw też te wyrzuty dotyczą np adoracji, gdzie mógłbym być 2 godziny, a jestem jedną. Zawsze wtedy przypomina mi się cytat, chyba O. Pio, że po śmierci najbardziej będziemy żałować każdej opuszczonej Mszy św., oraz to, że gdyby ludzie wiedzieli co się dzieje na Mszy, kościoły by były przepełnione codziennie.

Jaki jest sens małżeństw, które podejmują się ślubu dziewictwa? Wypierają one główny i pierwszy cel małżeństwa. Tak było w przypadku św. Kingi (Kunegundy). Dlaczego można spotkać z jednej strony jako coś dobrego takie właśnie małżeństwa, a z drugiej strony dobre są również małżeństwa wielodzietne?

Jaki powinien być stosunek dziecka (10 lat) do ojca w poza-małżeńskim związku i jego konkubiny? Dziecko, przebywając kilka dni w miesiącu u ojca, nie raz jest postawione w sytuacji, w której konkubina ojca zostaje na noc, a prawdopodobnie w niedługim czasie wprowadzi się do niego na stałe. Czy dziecko jest uprawnione do zwracania uwagi na jawne łamanie przykazań? Trudno jest mu pogodzić się, że tata żyje w śmiertelnym grzechu, modli się o jego nawrócenie. Gdy zdarzy mu się powiedzieć (być może mało roztropnie), że tata jest mężem mamy na zawsze przed Bogiem, jest karany przez tatę, ale czy dopuszczalne są takie lub podobne uwagi czynione ojcu? Proszę o wsparcie dla młodego katolika i jego nawróconej mamy.

Czy są znane przypadki zmian doktryny przez papieży bądź sobory przed Soborem watykańskim II?

Czy można iść na ślub cywilny siostry, gdy jest ona po rozwodzie i dopiero stara się o unieważnienie poprzedniego małżeństwa w sądzie diecezjalnym? Jak go uzyska chce wziąć drugi kościelny i czy na ten drugi też iść jeśli do niego dojdzie? Jak należy wspierać taka siostrę, jeśli odpowiedź brzmi, że nie można iść? Być tylko na obiedzie?

Jak wypełniać czwarte przykazanie, jeśli konieczne było bardzo mocne ograniczenie kontaktów z rodzicami i kulturalna rozmowa z nimi jest nie możliwa?

W Ogrójcu anioł pocieszał Pana Jezusa. Na czym to pocieszenie mogło polegać?

Słyszałem z kilku źródeł z Bractwa że katolik powinien zakładać dobrą wolę osoby, z którą rozmawia lub np. papieży posoborowych, że oni nie chcieli niszczyć kościoła, a wynikało to z ich niewiedzy. Jak to w praktyce wygląda i jak to praktykować? Gdzie jest granica między zakładaniem dobrej woli, a naiwnością?

Jakie Ksiądz poleciłby dla rodziców książki, które pomogą we właściwym wychowaniu dzieci?

[Odp.: Najlepsze książki o wychowaniu ]

Dobre uczynki w stanie grzechu śmiertelnego nie są zasługujące. Czy po spowiedzi św. stają się zasługujące? Czy tylko spowiedź św. przywraca dobre uczynki jako zasługujące, które wcześniej uczyniono w stanie łaski uświęcającej? Czy można ofiarować swoje cierpienia za innych, bądź siebie w stanie grzechu śmiertelnego? Czy jest sens modlitwy za innych i za zmarłych w tym stanie? W każdym przypadku zakładając, że człowiek chce przystąpić do spowiedzi, a nie trwać w grzechu śmiertelnym.

Czy lepiej nie modlić się wcale, jeśli człowiek nie umie modlić się ze skupieniem, uwagą i bez rozproszeń, tak żeby nie obrażać Pana Boga?