Co zrobić w sytuacji, kiedy w nowej pracy jest współpracownik, który jawnie obnosi się z profanującymi wiarę symbolami i ma nawet takie profanujące tatuaże? Przyjąłem zasadę, że się z nim nie witam, ale muszę czasem do niego chodzić, więc nie ucieknę od niego. Jak się zachowywać w tej sytuacji, co będzie najbardziej roztropne? U nas w pracy wszyscy rano podają sobie ręce, ale ja jakoś nie chcę, nie chcę dać poznać, że wszystko jest OK. Czy podanie ręki takiej osobie jest grzechem ciężkim?

Czy aby doszło do profanacji musi być ku temu intencja? Tzn. czy przypadkowe i niezawinione upuszczanie hostii na ziemię jest obrazą Boga, profanacją lub grzechem?

Jak wytłumaczyć fakt, że księża, którzy przecież rozumieją istotę sakramentu Komunii Świętej, godzą się na rozdawanie jej na rękę?

Jak odnieść się do odpowiedzi pana z kanału i bloga "Tradycjonalizm Polemika" w sprawie komunii na rękę?

Twierdzi on (w skrócie), że przesadna dbałość (np. komunia na klęcząco i na język) nie ma sensu, bo zawsze jakieś partykuły Hostii ulegną profanacji, a wystarczy, że tylko jedna partykuła upadnie, bo w każdej cząstce jest cały Chrystus, co usprawiedliwia komunię na rękę, bo "Pan Bóg nie przejmuje się taką profanacją".

Jak odnieść się do człowieka mającego sensowne argumenty, ale jednak walczącego z Tradycją?

Co należy zrobić, gdy znajdziemy hostię w kościele lub w miejscu poza kościołem?

Komunia na rękę to profanacja czy świętokradztwo? (1:22:02)

Czy jest profanacją w przypadku spożycia wszystkich widocznych okruchów hostii z ręki z należytym szacunkiem? (jak to opisywał św. Cyryl) (1:27:46)

Komunia Święta upadła mojemu tacie na ziemię. Zaznaczam, iż przyjmował ją do ust. Przez jakiś czas tata chodził jak osłupiały, ponieważ miał wielki żal do siebie o to, że się wydarzyło. Chciałbym księdza zapytać, co w takiej sytuacji należałoby uczynić?