Jak Kościół katolicki uzasadnia wystawianie ludzkich szczątków na widok publiczny, np. w Kaplicy Czaszek w Czermnej czy katakumbach kapucynów w Palermo, skoro chrześcijaństwo przywiązuje dużą wagę do godnego pochówku ciała i jego szacunku? Gdzie przebiega granica między tradycją memento mori, ossuarium i kultem relikwii a traktowaniem szczątków ludzkich jako eksponatu?

Mam pytanie natury technicznej. Skoro episkopaty w stosunku do Bractwa mają podejście, że tak ujmę to dyplomatycznie, raczej negatywne, w jaki sposób Bractwo pozyskuje relikwie do ołtarzy w swoich kaplicach i kościołach? Z Panem Bogiem i pozdrowienia z kaplicy w Poznaniu!